Blog ni Jun Lana ang featured blog entry ko of the week. Batikang manunulat sa pinilakang tabing. Teacher ko nung second year college, Creative Writing 101, at memorable kasi first time ko makakuha ng flat uno sa buong buhay ko. (in all, mga 4 times lang ata sya mangyayari sa akin, hehe). Ang saya basahin ng blog niya, nakakaaddict sobra.
ASL PLEASE by Jun Lana
Chapter 1: Luigi
May ka-eyeball na sana ako kung hindi lang biglang tumawag si Dondon. Umiiyak ang bakla. Nag-away na naman daw sila ng jowa niyang OFW sa Singapore. Feeling niya may ka-affair na Intsik. Hate pa naman ni Dondon ang mga Intsik. Saka mga Koreano.
Sa gitna ng pag-iyak, may naisingit pang joke si Dondon tungkol sa mga Koreano:
May lumulubog daw na bangka. Sakay ang isang Amerikano. Isang Hapon. Isang Koreano. At isang Pinoy.
Para hindi sila lumubog, kailangang itapon nila ang mga dala-dala nila.
Yung Amerikano, tinapon yung laptop niyang Mac.
Yung Hapon, tinapon din yung gadgets niya.
Siyempre yung Pinoy, tinapon yung Koreano.
Racist. Pero heartbroken si Dondon kaya wala akong choice kundi makinig lang sa kanya sa phone.
Sayang. Kung hindi tumawag ang bakla, 16 year-old na Thomasian sana ang ka-eyeball ko. In fairness, guwapo (kung pics niya talaga yung nasa friendster ha), at mukhang mabait.
Sa experience ko, basta UST student, sweet lover. Parang driver. Although karamihan sa kanila, walang car.
Unlike UP students, hindi sila basta-basta umaalis pagkatapos labasan. Yayakap sila, makikipagkwentuhan. And they have nice feet.
Ang mga taga-UP kasi, masyadong kumportable manamit, ang hilig-hilig mag-tsinelas. Kundi tsinelas, sandals. Ang dudumi tuloy ng paa.
OK rin ang Ateneans. Kasi karamihan, may car. At sobrang generous. Mahilig mag-treat bago makipag-sex.
Yung isang Atenean na naka-fling for over a year, Philosophy student na hippie at kamukha ni Jesus.
Kaya every time magsi-sex kami, feeling ko I’m being blessed.
La Salleans are the worst. Sobrang vain. Lalabasan na lang nakatingin pa rin sa mirror, tinitingnan kung ayos pa rin ang buhok nila.
Honestly hindi ko alam kung anong kamandag meron ako, pero somehow, attracted sa akin ang mga 16-year-old. Not that I mind. Besides, sex lang naman yun. Fling. Nothing serious.
Pero pag relasyon ang pag-uusapan, I prefer guys na mas matanda sa akin. Yun nga lang, most of them, hindi mo maasahan masyado pagdating sa kama, kasi
1) hanggang round 1 lang sila, and
2) yung tamod nila hindi na pumupulandit.
Pag nilabasan sila, parang Lunes lang. Parang ordinary day. Hindi event. Unlike teenagers. Parang laging New Year. Laging may fireworks. Eh weakness ko pa naman yun.
Weird ko raw sabi ng friends ko. Kasi sila, ang weakness:
1) men in uniform
2) men with dimples
3) straight guys and
4) si Piolo Pascual.
Eh bakit ba. Kanya-kanyang trip lang yan. Sa weakness ko ang pumupulandit na sperm, ano’ng magagawa ko?
Pero sabi ko nga, sex lang yun. Pagdating sa relasyon, mas dependable ang older guys. Kasi siguro pagod na silang magloko. O paulit-ulit na silang naloko. O pareho. Kaya serious sila sa yo.
Minsan sobrang serious, first date nyo pa lang gusto nang makipag live in. Kasi they want to take care of you. Syet.
Yung fag hag friend kong si Lei, older men din ang type niya. Pero ibang rason.
Kasi kumpara sa mga bagets, mas magaling daw sila kumain ng pwet. Eh yun ang weakness niya. Babae yun ha. See? Kanya-kanyang trip talaga yan.
Pagdating sa relasyon, hindi ko pa talaga naranasang mabakante. Actually ngayon lang. Pero two weeks pa lang naman kaming naghihiwalay ni Jonas mula nang umalis siya nang walang paalam sa condo dala-dala ang
1) briefs ko at
2) yung Paul Smith pants na binili ko pa sa Hong Kong.
Yung briefs, OK lang. The fact na niloko niya ako, OK lang. Pero yung Paul Smith pants, shit siya. Pag suot ko pa naman yun, bilog na bilog ang pwet ko.
Shit talaga siya. Dapat nakinig ako sa instincts ko nung una kong na-meet si Jonas sa isang concert ni Regine Velasquez.
Ang moral lesson: Wag papatol sa mga baklang sobrang obsessed kay Regine. Kasi chances are, diva rin sila. Diva na nakakalbo. Hahaha!










